Hemen en son söylenecek şeyi ilk başta söyleyeyim. Bu maçta en büyük hata çok sevdiğimiz, her zaman övdüğümüz hocamız Yücel İldiz’dedir.
Denk güçte bir takım karşısına ilk 11’de defansif iki orta saha oyuncusu (Ragued ve Merter) ile çıkmamız maçın ilk yarısında sahamıza gömülmemize neden oldu. 3. orta sahamız da Birol’du. O da pas trafiği başlangıçlarını maç boyu yapamadı. Arka arkaya atak yedikten sonra gol yiyeceğimiz belliydi. Çünkü bu 11 ile topu ileriye hiç taşıyamıyorduk ve taşıyamazdık da. Ne yazık ki ilk yarı bitmeden Mehmet Çakır oyuna girdiğinde maç 2-0 olmuştu bile. O dakikaya kadar ne bir kanat akını ne de orta sahada pas organizasyonu vardı, olamazdı da zaten. Sadece eski “taktik” ileri Shelton’a top şişirmelerimiz vardı. Ama Shelton o tarz bir oyuncu değil yine görmüş olduk.
İkinci yarının ilk düdüğüyle birlikte ilk 20 dakikada inanılmaz bir baskı kurduk. Çok iyi bir zamanda golü de bulmamıza rağmen ikinci golü bulamadık, çok pozisyon harcadık. Son 20 dakika baskımızı sürdüremedik. Süreyi iyi eriten, geride olmasına rağmen topa daha fazla sahip olan Gençlerbirliği maçı kazandı.
Bu maçtan önemli dersler çıkarmış olmalıyız. En başta biz bir savunma takımı değiliz. Hiçbir maça gömülerek başlayamayız. Biz daha çok bir hücum takımıyız. Öyle olmalıyız. Bu sene forvetlerimiz bol gol atsın istiyorsak kanat akınlarımız çok önemli. Mehmet Çakır girer girmez ibre bize döndü. Erkan ve Mehmet ikilisi kanatları iyi işletecek gibi duruyor. Eğer sevgili Yücel hocamız “çetin ceviz” olmakta kararlı ise çekingen bir oyun tarzıyla başlamak bize uymuyor, bu kadroya uymaz da. Kısacası yakışmadı. Uzun bir zaman sonra onu eleştirmek bana zor geliyor ama zaten maçtan sonra kendisinin de “yanlış yaptık” der gibi bir hali vardı.