Kır(dırma)mak bu olsa gerek

STSL 32. haftada kendi sahamızda Kayserispor’u 1-0 yendik ve üst üste 3. kez Süper Lig’de mücadele edecek bir takım olarak bir ilki baÅŸardık. “Futbolcular nasıldı? Taktik olarak herkes yerli yerinde hareket etti mi? Ya çok gol yiyen savunma hattımız?” gibi taktik-performans yorumu yapmaktan ziyade “Ne oldu da ligin ilk yarısında 12 puan toplayan takım, 6 puan alması halinde güle oynaya geçirdiÄŸimiz bir önceki sezonu yakalar hale geldi?” sorusunu sormalıyız.

Aslında önceki maç yorumlarımın bir çoÄŸunda “bu maçın yorumu yok” diyerek futbolun içerisinde gerçekleÅŸen durumlara dair yazılarım oldu. Ama ÅŸu var ki “bu maçın cidden pek de yorumlanası bir yanı yok.” Okuyacağınız bu yazıyı maçları kale arkası C tribününde izleyen ve her maç sonrasında sesi kısılmış ÅŸekilde eve dönen biri olarak yazıyorum.

Futbolun bazıları için keyifli, bazıları için ise acı verici yanlarından biridir “kırılma anları.” Biz bu sezon kırılma anlarında durumu iyi yönettiÄŸimiz için baÅŸarılı olduk. Önce “bindiÄŸimiz dalı kesmeye çalıştık”, daha sonra da “o dala kaynak yaptık.” Hem yönetimsel, hem de taktik-performans açısından. Madem ki ligde kalmamızı garantiledik, yönetimden tutun da teknik direktörüne, fizyoterapistinden futbolcusuna kadar bu anların çok iyi incelenmesi ve öz eleÅŸtiri olarak insanların kendi içlerinde yaÅŸaması gerekli.

Ligin 12. haftasında gelen teknik direktörün ve devre arasında gelen futbolcuların, bu takımı ligde tutmaları halinde ÅŸehirde bir efsane olarak anılacaklarını söylemiÅŸtim. Bunun nedeni de hem Bülent Korkmaz, hem de Yücel Ä°ldiz döneminde çıktığımız bazı maçlarda (ki puan almamız kesin olarak görülüyordu) puan kaybetmemiz ve sahada öylesine gezinen futbolculardı. Aslında bu bir nevi “bindiÄŸimiz dalı kesmekti.” Ligin ikinci yarısı ile baÅŸlayan mücadele dönemi ile bu dala futbolcuların alın terleri ve yönetimin verdiÄŸi destek aşı yaptı, kestirmedik, kırılma anını yaÅŸamadık. Bu haftaya gelinceye dek de sahadaki mücadele, sahadaki oyundan kat be kat üstündü. Belki de bu yüzden 32. haftayı gördüğümüzde önümüzdeki sezonu da görmüş olduk. Kendi görüşümle taktik-performans açısından kırılma anı ve bu ana nasıl müdahil olduÄŸumuz bu çerçevede geliÅŸti.

Ä°ÅŸin en temel kısmında da yönetimsel sorunlar vardı. “Nasılsa bu iÅŸi geçtiÄŸimiz sezonki gibi yaparız” düşüncesi taraftardaki huzursuzluÄŸu getirmiÅŸti. “Yönetim bu takım senin eserin” sloganlarının da nedeni buydu. Yani bindiÄŸimiz dalı kesme giriÅŸimiydi bu. BaÅŸkan’ın geçtiÄŸimiz haftalarda kulüp sitesinden yayınladığı mesajda yapılan hatalara dair izler görmek mümkün. Hatta bu hatalarla gelen dönemin, takımın geleceÄŸine yönelik planlamaları nasıl geriye çektiÄŸini görmek de… Ãœzerinde durduÄŸumuz dalı, hatalı transfer politikalarıyla ve profesyonellikten uzaklaÅŸarak kesmeye çalıştık. Ta ki önce deÄŸiÅŸim için teknik direktör bularak ve bu teknik direktöre transferin tüm haklarını teslim ederek aşı yapıncaya kadar. Bu durumda geç kalınan her bir gün bizim 32. haftada deÄŸil de 34. haftada ÅŸu güne ulaÅŸmamıza neden olabilirdi. Hatta 34 hafta da yetmeyebilirdi. 

Lig içerisinde oynadığımız maçlara bakacak olursam, “kırılma haftası” diyebileceÄŸim maç deplasmanda oynadığımız ve berabere kaldığımız Ä°BB maçıydı. Deplasmanda puan alamayan takımın “puan alabilmek” ve “deplasmanda da galibiyete yaklaÅŸabilmek” düşünceleri açısından kendisi ile yüzleÅŸtiÄŸi bir maçtı. Nitekim o maç ile baÅŸlayan mücadele arzusu bizi bu günlere getirdi. 5 günde 3 maç oynadığımız dönemin tam ortasındaki o maç “devam ediyoruz” dediÄŸimiz maçtı bana göre.

Peki “Luton ne oluyor, … başın oynuyor” tezahüratlarını yapan taraftara ne oldu? Onlar ne gibi kırılma anı yaÅŸadılar? Ne oldu da onlar maç öncesinde, sırasında ya da Shelton oyundan çıkarken ezgili bir ÅŸekilde “Luton Shelton” tezahüratları yapar oldular? Bu sezon her ne kadar olumsuz olarak gördüğüm yanlar sürse de taraftarlarımız “o anı” yakalayarak futbolcuların mücadele güçlerine “direniÅŸi” kattılar. Onlar da takım “uÄŸruna savaÅŸ” verdi. 

Yukarıdaki düşüncelerim sezon sonu yazısı açısından erken görünse de öyle ya da böyle “futbol planlaması” bakımından sezonu kapattık. Åžimdi geriye dönüp nefesimizi kesen anları yakalama ve deÄŸerlendirme zamanı.