Biz futbol izleyicilerinin yeminleri meÅŸhurdur. Hani bir de bir takıma biraz fazla, daha fazla, gönülden baÄŸlıysak… Gelin de düşünün bu yeminlerin boyutunu. “Artık maçına gitmeyeceÄŸim” diyen de bulursunuz, “Ne yaparlarsa yapsınlar, izlemeyeceÄŸim maçlarını,” diyenleri de. Sanırım bugün de yeminlik bir karşılaÅŸmaya imza attı Karabüksporumuz. En azından bu karşılaÅŸmayı izlerken beÅŸ ya da altı kez farklı yeminlere imza attım. Keyfi deÄŸil bu imzalar, sahada iÅŸini yapanlara saygı göstermek gerekiyor bir andan sonra. Sonra… Tüm yeminlerimden caydım.
Mesut Hoca’nın on bir tercihlerine yönelik sürekli ÅŸaÅŸkınlık içinde kaldığımı söylüyordum sürekli. Öyle maçlar çıkarıyordu ki takım bu oyuncu tercihleri hem olumsuz hem de olumlu olarak sonuca etki yapan durumlar çıkarıyordu karşımıza. Demek istediÄŸim ÅŸu, hani hepimiz deriz ya, “Ya hocam ÅŸu sakat deÄŸilken, yedekler arasındayken neden ÅŸunu oynatırsın?” Bu yani. Bugünkü ÅŸaÅŸkınlık, kanat bindirmelerini tecrübesiyle yaparak ardında bıraktığı alanı da kollayabilen Seric’in yerine sahada daha çok geriye dönük baÅŸarılı performans gösteren Anıl’ı görmekten ibaretti. Hal böyle olunca Shelton sol kanatta yalnız kaldı, daha çok gereksiz koÅŸtu, daha az atakta yer alabildi. Savunma yönü güçlü olan Anıl da daha az ataÄŸa çıktı. Sorunun sonucundan nedenine yönelik açıklaması bu olur ancak. Tabi bir maçı sadece bu nedene baÄŸlamak yanlış olur. Tabi, “o kim?” sorusunu sorduracak kadar ÅŸaÅŸkınlık yarattı bu durum maç boyunca.
Bugün Akhisar Bld. Spor’un dersine çok iyi çalışıp geldiÄŸini de görmezlikten gelemeyiz. Ä°kili mücadeleleri tamamen serbest atış kazanmak üzere oynayan ve orta sahada kapılan topları doÄŸrudan ilerideki çabuk ve teknik oyunculara aktarmaya çalışan bir takımla mücadele ettik. Ä°stediklerini tam anlamıyla gerçekleÅŸtiren bir takımla… Bunun üzerine maçın hakemi Abdullah Yılmaz’ın oyunu durdurmaya yönelik maç yönetimi eklenince elimizden giden bir maçı görmekten ziyade elimize alamadığımız bir karşılaÅŸmayı izleyerek sonlandırdık. Hem biz izledik, hem de futbolcularımız. Ä°kili mücadeleleri “yat yere” taktiÄŸiyle kusursuz gerçekleÅŸtiren bir rakibin kendi kararlarını verecek kadar cesur olmayan, her an düdük çalmaya eÄŸilimli olan bir hakemle sahada varlık gösteremedik.
Ä°lk 20 dakikadaki hızlı oyunumuz elbette iyiydi. Bir sonuç alsak ÅŸu an böyle bir maç yorumunu yapacak durumda olmayabilirdik ama takımın saha içindeki huzursuzluÄŸu, pas alışveriÅŸlerindeki uyumsuzluÄŸu karşılaÅŸma boyunca gözlerimizin önünde olacaktı. Takımımız karşılaÅŸmanın baÅŸlarında attığı bir gol ile rakibi üzerine çekip daha fazla gol atan bir kimlik bulma planlarından vazgeçmeli. BeÅŸ hafta önce böyle bir maç oynadık, dedik ki, “golü erken buldular, bu yüzden oldu.” Daha üç hafta önce benzer bir karşılaÅŸma oynadık, yine aynı ÅŸeyleri söyledik. Bu hafta da söylüyoruz. Alışkanlık olmuyor mu bu?
Tamam, deplasmanda oynanan futbol Karabükspor taraftarlarına mutluluk veriyor fakat yarın geldiÄŸinde, o deplasmanlarda alınan puanlar da azaldığında, takımın kendi sahasında puan almaya ihtiyacı olduÄŸunda bugünkü gibi coÅŸkulu ve istekli bir taraftar kalabalığını bulamamak gibi istenmeyen bir durum da oluÅŸabilir. Sahada birbiriyle daha fazla konuÅŸan, daha fazla yardımlaÅŸan, daha fazla paylaÅŸan (haliyle paslaÅŸan) bir takım görmek istiyor Karabük’te maç izlemeye gelen seyirciler.