Görsel Kaynağı: ajansspor.com
Maç başlamadan dostluk görüntüleri vardı. Taraftarlarımız iki takımı birlikte tribünlere çağırıp alkışlıyordu. Tüm bunlar öylesine bir maç olacağını, iki takımın da üzülmeyeceği bir sonuç çıkacağını düşündürüyordu.
Maç böyle bir ortamda başladı. İki defans da oyunu geride kurmayı denemiyor, uzun topları karşı alana gönderiyor, sonuçta izleyene zevk vermeyen top kayıplarıyla dolu dakikalar akıp gidiyordu. 6.ve 20. dakikalarda rakip takımın iki önemli atağında yüreğimiz ağzımıza geldi. Yine acaba mı derken, ilkini dışarı attılar, ikincisini bugün iyi oynayan Muhammed’in mükemmel müdahalesi ile savuşturduk. Ama rakip durmuyordu. 28. ve 30. dakikalarda bu sefer devrede Tomiç vardı. Dakikalar 34’ü gösterirken yine aynı Tomiç, Eneramo’nun topunu aldıktan sonra topu sağ tarafa gönderdi. Sağdan Emenike’ye anında gönderilen top Emenike klasiği olarak ağlarla buluştu, 1-0. Emenike ilk defa bu pozisyonda rakibi bir kişi yakaladı.
Yorumcu Erhan Altın’ın deyimiyle; “Emenike’ye ikili sıkıştırma yapmazsan santra yaparsın” Ben bu sözü çok beğendim. Kesinlikle günün yorumu.
İkinci yarı başladığında sahada Bülent’in yerine Birol Hikmet vardı. Belli ki daha dirençli bir orta saha isteniyordu. Nitekim ilk yarıda öylesine futbol oynayan iki takım gitmiş, yerlerine kora kor mücadele eden, pres yapan, gol pozisyonu üreten, az pas hatası yapan takımlar gelmişti. 50. ve 52. dakikalarda Emenike ve İlhan birbirlerinin asistleri cömertce harcadılar. 60.dakikada Emenike’nin Raqued’e mükemmel pası, onun Birol’a yaptığı mükemmel asist, Birol’un kalenin alt doksanına gönderdiği plase skoru 2-0 ‘a getiriyordu. Tam rahatladık derken 3 dakika sonra Sivasspor’un kazandığı korner atışında yaşanan karambolde Yasin’in ayağından seken topa Eneramo’nun kafası dokununca fark bire iniyordu.
Sivasspor’un 70.dakikaya kadar can havliyle kalemize gelme çabaları defansımızın orta saha ile iyi yardımlaşması nedeniyle sonuçsuz kaldı. Bundan sonra boş alanlar bulmaya, gol pozisyonlarına girmeye başladık. Her ne Kadar Sivas topa hakim gibi görünse de oyunun gerçek hakimi bizdik. Farklı bir sonucu son dakikalarda yakalayabilirdik. Olmadı. Ama takımımız için bu sonucun önemli bir motivasyon sağlayacağı kesin gibi. Bilhassa 2. yarıda son maçlarda görmeye alıştığımız, miskinlik, umursamazlık gitmiş özlediğimiz Karabükspor (tam olmasa da) geri gelmişti. Gelecek maçlara umutla bakmamak için bir neden göremiyorum.