Aynı başlığı üçüncü kez atıyorum bu sezon. Nasıl takım deplasmanda puan kazanamamaya alışmışsa ben de aynı şekilde bu başlığı atmaya alıştım. Alışkanlık düzeyimiz hayli yüksek.
Bu sezon bizim açımızdan biraz garip geçiyor. Oynadığımız hafta itibariyle ligde 5. ve üzeri sıralarda bulunan takımları kendi sahamızda rakibimiz değilken, yani puan hesabı yapsak yanına koyacağımız sıfırdan çekinmediğimiz durumda yendik. Olmadık takımlara puan kaybettik, üstelik deplasmanda şu ana kadar sadece bir puan alabildik. Öyle ki o bir puanı kimden aldık? Onu bile unuttum. Deplasman puanlarını özlemekten ziyade özleyecek boyutta hatırlayamaz duruma geldik.
Bugünkü maçı izleyen herkes maçın iki bölümden oluÅŸtuÄŸunu söyler, ben de aynı düşünceye sahibim. Orduspor’un bir anda kalemize gol olup yaÄŸdığı ilk 30 dakika ilk bölümü, 30. – 90. dakikalar arası da maçın ikinci bölümünü oluÅŸturdu. Hatta 30.-45. dakikalar arasını Bilal Kısa’nın hayal kırıklığı yaratan performansından ötürü ilk 30 dakikaya katıp sahada olmadığımız dakika aralığını 0-45 olarak verebilirim. Bu bölümde futbol adına sahada herhangi bir ÅŸey ortaya koyamadık. Topla ileri çıktığımız her atakta Bilal’in toptan kaçışı bir yana dursun, kalemize gelen toplar… Hepsi birer birer maçın sonunu getirdi. Ta ki ikinci yarının başında sahaya çıkan takımı oldukça istekli görmeme kadar. Bir takım ilk yarı boyunca eÅŸdeÄŸer rakibine karşı bir tane bile yan top yapamıyorsa o takımın toplarını dağıtan futbolcu bunda suçu üstlenmiÅŸ demektir. Tabi bunda Cernat’ın takımı zamansız yalnız bıraktığını da söylemek gerekir.
Ä°kinci yarıda istekli bir Karabükspor vardı sahada. “Üç golü nasıl yemiÅŸ isek öyle de atarız” mantığı ile mücadele ettiler. Tamam, bu bize oldukça umut verdi ama neden ilk yarıda intihar süsü verilmiÅŸ maÄŸlubiyete zemin hazırlandı? Ä°kinci yarının başında Bülent Korkmaz’ın yaptığı Bilal – Muhammet Özdin deÄŸiÅŸikliÄŸi ilk on birde yapılamaz mıydı? Hoca’nın yaptığı bu deÄŸiÅŸiklik bize ikinci yarıdaki mücadele ile galibiyet getirebilirdi. Peki ya maça böyle baÅŸlasaydık?
YediÄŸimiz gollerde bariz savunma hatası vardı fakat Rıza Çalımbay edasıyla “basit goller yedik” gibi bir ÅŸey de diyemeyiz. Culio – Hakan Özmert ve Stancu paslaÅŸmaları ceza sahamızın üzerine yaklaÅŸtığı her anda tehlike oluÅŸturdu. Bu tehlikeyi bazen savunmamız önledi, bazen de… Ä°ki golü bu ÅŸekilde yedik. YediÄŸimiz ilk golde de Mabiala’nın üzerine çıkan Yalçın’ın faulünü hakemin görmemiÅŸ olması bana garip geldi açıkçası. Son dakikalarda gerçekleÅŸen benzer pozisyonda rakip ceza sahasında rakibinin üzerine çıkan futbolcumuza faulü çalan hakemin bunu da bir zahmet görmesi gerekir. Neyse, bunu da uzatmanın anlamı yok, sonuçta hakemler büyük takımlar için var.
Mabiala’nın performansı hayal kırıklığı yarattı bende. Oyun içerisindeki mücadelesi konusunda bir sorun yok fakat çok çekimser bir görüntü sergiliyor. Tabi bunda oyun içerisinde art arda yaptığı hataların da payı büyük. Jahic ile sıfır uyum gösterdiler bugün. Ki benzer pozisyonlarda ikinci ve üçücü golü yedik. Ä°kinci golde Mabiala Culio’yu engellemeye çalışırken Jahic de Mabiala’dan habersiz bir ÅŸekilde ceza sahası dışında yakalandı. Yine üçüncü golde çizgide baskı yapan Mabiala tarafından boÅŸaltılan bölgeye Jahic’in geçememiÅŸ olması da uyum sorunundan kaynaklanıyor. Liglerde devre arasının olmadığı bir ortamda futbolcuların bir haftalık tanışma süresinde kazanacakları uyum bu açıdan pek sorgulanmamalı. Keza Trabzonspor maçında takımın üçte biri maçtan bir gün önce tanışmıştı birbirleriyle. Åžu an takımımızdaki en büyük risk bu.
Bilal’in ilk yarıda sahada gezinmesinin bizi asıl sıkıntıya sokan ÅŸey olduÄŸunu söylemiÅŸtim. Bilal’in kötü performansı burada KaÄŸan ve Mustafa Sarp’ı da etkiledi haliyle. GeliÅŸen Ordu ataklarında KaÄŸan ve M.Sarp’ın ileride kalması Bilal’in yerine onların insiyatif aldığının göstergesiydi.
Sonuçta maç bitti. Maçın böyle bitmesinden öte bizi en çok etkileyen ÅŸey üst sıradaki rakiplerimizle aramızdaki puan farkının açılması. Maç içerisinde aklımda en çok iz bırakan ÅŸey ise takımın ilk yarıda ve ikinci yarıda birbirine benzemeyen futboluydu. Ä°lk yarıdaki futbol bu sezon sürekli söylediÄŸimiz “orta saha – forvet arası uyum yok” futboluydu, ikinci yarıda gördüğümüz ise bize bundan sonraki karşılaÅŸmalarda maç kazandıracak futbol.Â
Åžu vakitten sonra geleceÄŸe yönelik söylenebilecek tek olumlu ÅŸey bu takımın iç sahadaki tüm maçları kazanması gerektiÄŸini ve dış sahadan da en az 6-7 puan getirmek zorunda olduÄŸunu söylemek. Trabzon maçı bizim için bir karşılaÅŸtırma olanağı veriyorsa iç sahadan bu puanları çıkarırız fakat ya dış saha? Alışkanlık iÅŸte. Ä°nanasım gelmiyor dış sahaya. Öyle ki en son dış saha maçını ne zaman oynadık diye sorsanız… Yok.
————–
Yazıdaki görselin kaynağı ntvspor.net’e aittir.