STSL 14. haftada kendi sahamızda Elazığspor’a 1-0 kaybettik ve önemli bir üç puandan olduk. Düşüncem ÅŸu ki eÄŸer bu maçtan teknik yönetim taktik olarak bir ders almışsa ligin kalan haftalarında benzer puan kayıpları yaÅŸamayız, bu yüzden karamsarlığa gerek yok. Ha bir de ÅŸu var, böyle bir maçta giden üç puanı 34. haftaya kadar arayacağız. Ligin ÅŸekillenmeye baÅŸladığı ÅŸu haftalarda kaybettiÄŸimiz bu üç puan kalan maçlarda yapılacak stratejilerde çok ÅŸeyi deÄŸiÅŸtirecek.
Maçın tamamını statta ya da evinde izlemiş olanların söz birliği yapmışcasına şöyle bir şey diyeceğinden eminim: İlk yarının nasıl geçtiğini anlamadık. Baya heyecansız, iki takımın da vasatın altında olduğu, orta sahada dönen topların futbolcuların başını döndürdüğü bir ilk yarı geçti. Belki ilk yarıya dair söylenecek tek şey takım savunmasının uyum içinde olmasıydı. Son üç haftada bu uyumu iyi bir şekilde gözleyebiliyoruz. Hatta takım savunması öyle bir uyum gösteriyor ki olası bir aksama geçtiğimiz hafta Mersin deplasmanında olduğu gibi savunma arkasına kaçan ve kendini yere bırakan futbolcuya çalınan penaltıya, bugün de rakibin tek vuruşunun gol olmasıyla sonuçlanıyor.
Sanırım ilk yarı için söz birliÄŸi yapanlar ikinci yarı için de bu düşüncelerini sürdürüyorlar. Sözü getirmek istediÄŸim nokta oyuncu deÄŸiÅŸikliÄŸi ve deÄŸiÅŸiklikler öncesi-sonrasında belirlenen taktik anlayış. EÄŸer bugün galip gelseydik taktik hatayı gözardı edebilir, Cernat’a atfen “üç pas attı maçın ÅŸekli deÄŸiÅŸti” baÅŸlığını atabilirdik. Tabi bu baÅŸlığı ikinci yarının ilk 20 dakikası için attık aklımızda ama ya sonrası? Sonrasına geçmeden önce öncesinde neler oldu, ona bakalım. Hepimiz biliyoruz ki geçtiÄŸimiz sezon takımın lige tutunmasında büyük pay sahibi olan oyunculardan biri olan Mehmet Yıldız bu sezon başından bu yana baya formsuz. Skibbe döneminde onu zaman zaman yedekten oyuna girerken gördük. Mesut Bakkal geldiÄŸinde ise kendine daimi ilk on birde yer buldu. Son iki haftada ise Yıldız’ın formsuzluÄŸunu daha açık bir ÅŸekilde görebiliyoruz. Åžu durumda çoÄŸu Karabükspor taraftarı ikinci yarıya Mesut Bakkal’ın Mehmetsiz baÅŸlayacağını düşünür. Burada yanıldık. Aslında çoÄŸunluk formsuz Mehmet’i gördü ama Mesut Bakkal’ın onun üzerindeki ısrarı takımın ikinci yarının 15. dakikasına doÄŸru tempo kaybına neden oldu. Åžimdi pek çok kiÅŸi sorabilir: Hoca oyuna neden Cernat ile baÅŸlamadı? Bir bildiÄŸi vardır demekten baÅŸka bir ÅŸey gelmiyor insanın aklına ama ÅŸu maçta oyuna girdikten sonra Cernat’ın katkısını gören bir hocanın mutlaka oyuna Cernat ile baÅŸlamak gibi bir bildiÄŸi olmalı.
Ä°kinci yarının 15. dakikasından sonra Mehmet’in oyundan epeyce düştüğünü belirtmiÅŸtim. Bu dakikalarda Mesut Bakkal onu çıkarmayı tercih etti fakat yerine giren Juju, kendi kanadında oynayan rakip oyuncuyu anca 5-10 dakika rahatsız edebildi, sonra o da oyundan düştü. O dakikalarda KaÄŸan’ın da oyundan alınıp yerine bu tür maçları çok oynamış ve iz bırakmış Birol’un girmesini beklerdim. Anlayacağınız bugünkü maÄŸlubiyette teknik ekibin taktik olarak zincirleme hata tamlaması ÅŸeklinde gerçekleÅŸen bir dizi kararı etkili oldu.
Taraftarı da sessiz ve desteksiz buldum bu maçta. Elazığ’nın tek ÅŸut tek golüne kadar TVye gelen ses gayet iyiydi fakat ya sonrası… Sanırım onlar da moral bozukluÄŸu içine girdiler. Åžehrin plakasının dakikası meÅŸgalesi gibi bir saçmalığa da takım gerideyken ve tempo ihtiyacı duyuyorken konfeti ile eÅŸlik eden taraftarlar oldu. Diyecek bir söz yok.
Tabi hakeme de diyecek söz yok. “Buna çalmazsan neye çalarsın!” deriz sanırım. Onlar bizi duymuyorlar, göz önüne fazla düşen dinlendirilir, Karabükspor maçlarında maçı katleden ertesi hafta maç alır.
Yazının girişinde belirttiklerimi yinelemek istiyorum. Pek fazla moral bozmaya gerek yok, böyle maçlarda yapılan taktik hata giderilebilir boyutta eğer ders alınırsa. Tabi üzülelim bir noktaya da, bu üç puanı gece gündüz ararız.