Direkler dövüldü, pozisyonlar kaçtı, hakemler garipti. Son zamanların şarkısı Gangnam Style dinler gibi zıp zıp zıplayarak izlenecek bir karşılaşma oldu. Zevkli de oldu, delirtecek gibi de.
İki yarıda da kontrol bizdeydi. Sadece ikinci yarının son anlarında epey bir heyecan yaşadık. Bir o yana bir bu yana oldu o anlarda. İlhan Parlak’ın, bu maçta gol krallığında tepeye tırmanabilecekken boş geçmesi herhalde maçın en iyi özeti. Topu iyi paylaştık Lua Lua’nın önderliğinde. Çıkarken gereksiz top kaybı olsa da önceki iç saha maçlarına nazaran çok daha azdı. Top rakip yarı sahada kalınca da pivot forvetsiz olmamıza rağmen ligin en iyi hücum hatlarından biri bizde olduğu için pozisyon da bereketli oldu. İlhan pozisyon bilgisi, fiziksel durumu, oyun içi konsantrasyonu, mücadelesi üst düzey bir futbolcu oldu ancak daha önce de olduğu gibi yine son vuruş konsantrasyonu eksik kaldı. Şanssız bir gündü onun için ama bu takımda her zaman yeri var böyle olduğu müddetçe. Baskı hissetmemesi şart bu bitiricilik konusunda.
Benim bu haftaki vurgum yine Birol Hikmet üzerine. Kaptanlık pazubandını taktığından beri hırsı ve verimi inanılmaz arttı. Olumsuz eleştirileri zamanında yeterince almış oyuncumuza alkışı çok görmem. Hatta ayağa da kalkarım. 3 sağ bekin de sakat olduğu haftada Hakan Söyler orayı çok iyi korudu. Juju’daki yükseliş fark edilir düzeyde. Shelton tam hazır olmasa da defanslar için tehditten de öte.
Selim değişikliği hariç oyuncu değişiklerini de yerinde kullanarak kontrolü bizde tuttu Mesut Bakkal. Nitekim Selim az daha yaptığı müdahale ile günü yakıyordu. Ağzıyla kuş tutsa misali değil ama bence takımda yeri yok. Cernat’ı birilerinin tekrar futbola konsantre etmesi gerekiyor. İçerideki maçlarda ilk 11 başlaması gerektiğini halen daha düşünüyorum.
Hakemler son anlarına kadar iyi götürdükleri maçta son anlarda felaket kararlar verdi. Lua Lua’ya kalkan ofsayt bayrağı bizim başımızı yaktı, ancak sonraki iki pozisyonda da Sivasspor’un penaltısı atlandı.
Sivasspor sezon başındaki takım hiç değil. Bu oyunla puan çıkarmaları haksızlık olurdu. Ne Grosicki’li kanat organizasyonları kalmış, ne dikine Erman ve Aatıf’ın hamleleri. Eneramo’nun kuvvetine kalan bir ekip olmuşlar. Gol, sadece Erman’ın altı pastan vuruşunda, ve de son anda Eneramo’nun atağında onlara yakındı ama golü hak edecek oyun planları pek yoktu.
Aslında yine tipik bir Karabükspor, tipik bir Süper Lig maçı oldu. Her şeyden biraz var, hepsinden bir şeyler eksik. Tam Süper Lig style. Dans kıvamında, pembe dizi tadında…
Dizinin sezon finalinde Kadıköy’de de 3 puan bizim olsun…
Görsel kaynağı: Ajansspor