Geçen sezon da bu senaryoları çok görmüştük ama sonuçlar ne yazık ki  istediÄŸimiz gibi olmamıştı. Demek istediÄŸim Konyaspor maçı da geçen sezon oynadığımız Mersin Ä°dman Yurdu ve Elazığspor karşılaÅŸmalarında olduÄŸu gibi ‘6 puanlık maç’ tabirini tam olarak karşılayan bir maçtı. Rakip Konyaspor iç sahada oynadığı maçlarda aldığı 5 galibiyetle puan tablosunda kendisine yer edinen ve evinde taraftarının da desteÄŸiyle atak futbolu benimseyen bir takım. Karabükspor karşısına da bunun bilincinde olarak çıktılar. Henüz 3. dakikada Ä°lhan Parlak’la gelen erken gol bu zorlu deplasmanda ve olumsuz saha koÅŸullarında olabilecek en iyi durumlardan biriydi. Golün ardından insiyatif de bize geçti. Ä°stediÄŸimiz alan paylaşımı ve paslaÅŸmaları yaparken yenen gol can sıktı açıkçası. Orduspor döneminde de her maçta bizi boÅŸ geçmeyen Ali Çamdalı yine golde imzası olan isimdi. Yenen golün ardından oyun anlamında da geriye düştük. Derken ÅŸans yine yanımızdaydı ve Ä°lhan Parlak’la gelen penaltı golü imdadımıza yetiÅŸti. Ä°lk yarı geride kalırken sahadaki futbol istenen seviyede deÄŸildi ama deplasmandaki 2-1 lik skor en azından puanı amorti ediyordu. Geride kalan 45 dakikada akıllarda yine bizi ÅŸaşırtmayan Juju’nun etkisiz futbolu kalıyordu.
Ä°kinci yarıya beklendiÄŸi gibi Konyaspor etkili baÅŸladı. Ãœstüste kazandığı kornerlerle kalemizde etkili oldular. Bu baskıların sonucunda da Hasan Kabze ile beraberlik golüne ulaÅŸmaları geç olmadı. Bu golde savunmadaki alan paylaşımı belki de son haftalarda rakibe verdiÄŸimiz tek pozisyon olmuÅŸtu. Golün verdiÄŸi özgüvenle Konyaspor kalemizde etkili olamaya çalışırken ilk iki golün zamanlaması gibi üçüncü gol de en iyi anda geldi. Rakip galibiyet için bastırırken duran topta golü bulduk. Altını çizmek gerekir ki bu sezon bu tip duran toplarda etkili bir Karabükspor izliyoruz. Bu da bizim için artı bir güvence oluyor. 3. golün ardından biraz daha derli toplu bir Karabükspor vardı sahada. Maçın kırılması çok daha önceleri olabilirdi ama yakalanan fırsatları bir türlü deÄŸerlendiremedik. Bunda da yapılan oyuncu tercihleri ve hamlelerde geç kalındığını söylememiz yanlış olmasa gerek. Alınan galibiyetler ve puanlar sevindirici ama maç içerisinde oyunun okunması anlamında Tolunay Kafkas’ın içten içe eksik kaldığını düşünmeden edemiyorum. ÖrneÄŸin sahada yokları oynayan Juju’nun 75 dakika sahada kalması, galibiyet için geride boÅŸluk bırakan rakibi bulmuÅŸken Ahmet Ä°lhan gibi bir silahı son dakikada oyuna alması gibi tercihler bu düşüncelerimizi doÄŸrular nitelikte. Her hafta aynı ÅŸeyleri söylüyoruz belki ama görünen ne yazık ki bu.
Kritik haftalarda kritik galibiyetler almaya baÅŸladık. Bu da oyuncuların özgüvenlerini sahaya daha iyi yansıtmalarına sebebiyet veriyor. Deplasmanlardaki ÅŸanssızlığı da bir kenara bıraktık. Son 7 haftada alınan 4 galibiyet ve 3 beraberlikle ligin en formda takımlarından biriyiz. Oyun anlamında düşüşler olduÄŸu muhakkak ama belli bir kimliÄŸe kavuÅŸtuÄŸumuz açıkça görülüyor. Bireysel anlamda biraz daha etkili olabilsek çok daha renkli bir Karabükspor mümkün. Bu da biraz oyuncu kalitesinden geçiyor ve devre arası dönemi bunun için iyi bir fırsat olacak. Bu maç özelinde bireysel anlamda öne çıkan oyuncumuz olduÄŸu söylenemez ama Akpala’nın her geçen hafta daha iyiye gittiÄŸini söylememiz gerekiyor. Her ne kadar golle buluÅŸamasa da bugün de son haftalarda olduÄŸu gibi müthiÅŸ mücadele etti.
Sırada belki de yolun sonuna kadar gidebileceÄŸimiz bir kupa mesaisi ve iç sahada keyifle izleyeceÄŸimiz bir Fenerbahçe maçı bizi bekliyor. Stresten uzak, taraftarın desteÄŸini arkasına alan ve göze hoÅŸ gelen bir futbol oynayan Karabükspor beklentimiz. Son olarak kilometrelerce yol kat eden ve sesleri bizlere kadar ulaÅŸan Karabükspor taraftarını da alkışlayalım…